پس من خجالت کشیدم و خود را کوچک دیدم، عرض کردم فدایت شوم شما نماز را به من تعلیم دهید . پس امام (ع) رو به قبله راست ایستادند و دستهای خود را آزاد گذارند و انگشت های دست آن حضرت بهم گذارده بود و ما بین دو قدم آن حضرت از 3 انگشت باز و بیشتر فاصله نداشت و انگشت های پای خود را رو به قبله کرده تا آخر نماز هم رو به قبله بود. با تواضع و حضور قلب گفت الله اکبر و سوره حمد و قل هو الله را با ترتیل ( یعنی با آرامی و خوبی ) خواندند و بعد از تمام شدن سوره قل هو الله بقدر یک نفس کشیدن ایستاده صبر کردند . بعد دست خود را بلند کرده تا مقابل صورت خود بردند در حالی که ایستاده بودند گفتند الله اکبر و پس از آن به رکوع رفتند و کف دست را به سر زانو گرفتند و انگشتان آن حضرت از هم باز بود و زانو را به عقب دادند چنانکه پا راست شد و پشت آن حضرت چنان مساوی شد که اگر قطره آبی بر آن میگذاشتند به هیچ طرف نمی ریخت و گردن خود را هم کشیده و سر به زیر انداختند و چشم را بر هم گذارده و سه مرتبه با ارامش و خوبی گفتند سبحان ربی العظیم وبحمده . بعد راست ایستادند و چون خوب ایستادند گفتند سمع الله لمن حمده و در همان حال که ایستاده بودند دست را تا مقابل صورت خود بلند کردند و گفتند الله اکبر و بعد به سجده رفتند و دو کف دست خود را پیش زانو ها مقابل صورت خود بر زمین گذاردند و انگشتان آن حضرت بهم گذارده بود و سه مرتبه گفتند سبحان ربی الاعلی و بحمده و اعضاء بدن خود را از یکدیگر باز گرفته وهم نگذارده بودند( یعنی در حال سجده دست را به بدن نچسبانیده و بدن را بر پا نگذارده بودند) و بر هشت موضع بدن خود که به زمین گذارده بود سجده کردند که پیشانی و دو کف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا و سر بینی باشد و بعد از نماز فرمودند وقت سجده هفت موضع را بر زمین گذاردن واجب است و آنها همان مواضع است که خدا در قرآن فرموده( و ان المساجد لله فلاتد عوامع الله احداً ).که پیشانی و دو کف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا باشد و اما گذاردن بینی بر زمین سنت ( مستحب ) است . پس از آن سر از سجده برداشتند و چون نشستند گفتند الله اکبر و بر ران چپ نشسته پشت پای راست را بر کف پای چپ گذاردند و گفتند استغفر الله ربی و اتوب الیه و دوباره در حالی که نشسته بودند گفتند الله اکبر و بعد رفتند به سجده دوم و مانند سجده اول سجده دوم را تمام کردند و در رکوع و سجود هیچ یک از اعضاء بدن را بر یکدیگر نگذارده بودند و موقع سجده آرنج دست خود را باز نگاهداشته و  به زمین نگذارده بودند و در حال تشهد خواندن انگشتان دست آن حضرت از یکدیگر باز بود به این کیفیت دو رکعت نماز خواندند و چون از تشهد فارغ شدند فرمودند ای حماد این چنین نماز بخوان .

 

 جامع الاحادیث شیعه ج 5 باب اول ص 13 و 14 شماره حدیث۲۲۵۵